sonnet 30 trui

Jannes had een dure trui. Hij kocht
hem twintig jaar geleden op de Gracht
Het lichte materiaal was sterk en zacht
en sjiek. Je zag dat Jan er wezen mocht.

En altijd als hij op visite ging
droeg hij zijn nette sweater trots totdat
een slijtplekje verscheen. Het werd een gat
en Aal, zijn vrouw, zei: nu maar weg dat ding.

Slimme Jan beraamde toen plan B
hij praatte met zijn ouwe tante Tine
die deed een wonder met de naaimachine
en Jannes’ pronkstuk ging weer jaren mee.

Dus iedereen weer blij. O nee, wacht even,
de winkel op de Gracht is opgeheven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s