ode aan juffrouw Blom

Ze droeg haar zilverkleurige gepermanente krullen in een netje met kraaltjes, net als Koningin Juliana op de dubbeltjes. Rechtop stond ze voor de klas, de borsten als koplampen vooruit. En ze kon prachtig tekenen op het zwarte schoolbord. Sinterklaas en Zwarte Piet bij een schoorsteen, indrukwekkend. Maar ook de a en de o. Dat waren eigenlijk kindertjes, vertelde ze, die bloemen gingen plukken. Het ene kindje riep steeds verheugd ‘o!’ als het een bloempje had gevonden. En dan maakte het een rond mondje, net als de letter ‘o’. Het andere kindje riep uiteraard ‘a’; het verhaal daarbij was iets ingewikkelder maar net zo onvergetelijk.

Ze vertelde nog veel meer prachtige verhalen. Over Daniël in de leeuwenkuil, al mocht dat eigenlijk niet, want het was een openbare school. En over de oorlog, toen ze een koe in de kelder hadden verstopt en toen kwamen de Duitsers zoeken maar gelukkig hebben ze de koe niet gevonden. En over haar zoon Jan die ging studeren in het verre Amsterdam.

Van deze indrukwekkende, beeldschone juf , deze koningin van de a en de o, heb ik leren spellen. Ik had geluk: ze kon het zelf en ze kon het ook nog prachtig uitleggen. In die tijd konden alle onderwijzers goed spellen – anders kreeg je dat diploma niet. Later, toen mijn kinderen op school zaten, merkte ik tot mijn ontzetting dat de tijden ook wat dat betreft veranderd waren. Er stonden volledig bevoegde mensen voor de klas die zelf de regels niet goed beheersten. En die moesten het dan aan de kinderen leren. Dat werkte natuurlijk niet zo goed.

Inmiddels staan de kinderen die het van deze bevoegde, maar op dit punt onbekwame, leerkrachten geleerd hebben, zelf weer voor de klas. En nu komt plotseling de politiek er achter dat deze docenten – de titels zijn steeds hoogdravender geworden – lang niet allemaal behoorlijk kunnen spellen.

Ondertussen zitten hun oud-leerlingen met de brokken. Je kunt jonge mensen nauwelijks kwalijk nemen dat ze zo vaak zelfs de simpelste regeltjes niet beheersen. Maar helaas: je wordt er op veel plaatsen wél op beoordeeld. En gedichten met spelfouten, dat is gewoon vreselijk, dat wil je écht niet.

Het is me opgevallen dat er regelmatig mensen doorklikken vanaf het topic ‘d, t of dt ?’ dat ik eens geplaatst heb bij Schrijven Online. Daar heb ik een poging gedaan om het op een zo makkelijk mogelijke manier uit te leggen. Als ik dat nu nalees, vind ik het nog aan de ingewikkelde kant.

Ik heb daarom besloten om, ter ere van juffrouw Blom die het mij zo liefdevol en degelijk geleerd heeft, hier nog eens op te schrijven hoe het werkt met de d’s en de t’s. Ik zal er dan ook een paar oefeningetjes bij maken, waarvan je de antwoorden kunt vinden in de volgende post.

Ik hoop dat dit helpt. Reageer vooral – als je er wat aan hebt maar ook als je het niet duidelijk vindt. Dan kan ik de uitleg misschien verbeteren.

(Uitleg komt later, voor nu even de link: http://www.schrijvenonline.org/forum/14509 ).

Advertenties

2 Reacties op “ode aan juffrouw Blom

  1. Goed idee, Betje!

    Ik hoop dat heel veel mensen deze link gaan gebruiken en er wat van leren.

    Succes!

    Liefs, S.

  2. Sekhmet, dank je wel voor je reactie!

    Ja, misschien heeft iemand er wat aan.

    Liefs van Betje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s