sonnet 1 luxe

luxe

ik wil geen oude aardappels meer eten
die voze knollen gooi ik lekker weg
de nieuwe zijn nog duur, maar da’s dan pech
‘k heb wel eens ernstiger met geld gesmeten.

ik hoef niet zelf naar Malta toe te reizen
die piepers haal ik toch gewoon in huis
ik vier een feestje achter mijn fornuis
wie dit kan doen, mag zich gelukkig prijzen.

zal ik ze koken, bakken of frituren
of lekker poffen in de magnetron?
ik hoor een merel zingen bij de buren

en in mijn keuken schijnt de voorjaarszon.
straks eet ik nieuwe aardappels, die dure
toch wou ik dat ik ook een keer naar Malta kon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s