Dagelijks archief: 18/02/2012

Mijn wens voor prins Friso

Even tussen de sonnetten en zo door.

Prins Friso ligt er nu ongeveer zo bij als een kind van mij in 1995.  Het was in  Frankrijk.  Ze was er slechter aan toe dan de prins:  ze had veel zwelling in haar hoofd en breuken en bloedingen. Ze was in een kunstmatig coma, met beademing. Na een aantal dagen onderbraken de artsen tijdelijk de verdoving, zodat ze wakker kon worden.

Maar ze werd niet wakker. De pompen met verdovende middelen startten opnieuw.  Haar adem ging door een gierende en zuchtende machine, voeding liep haar lichaam in door een sonde, drinken kreeg ze per infuus. Er liep  een slangetje haar schedel in om de druk in haar hoofd te meten.  Machines hielden  belangrijke lichaamsfuncties voortdurend in de gaten.

Iedere zoveel dagen was er een ‘venster’ waarin ze de kans kreeg om wakker te worden. Maar ze werd niet wakker. Integendeel, het coma werd dieper. En de druk in haar schedel ging ook niet omlaag. De medicijnpompen gingen weer aan en ze sliep verder.

Rond de zestiende dag werd de druk in haar schedel plotseling onregelmatig. De volgende dag was hij normaal. Daarna werd ze wakker. Ze vertrok op dag 21 goed wakker en met een gunstige prognose naar Nederland.

Daarnet legde op de televisie een deskundige uit hoe prins Friso waarschijnlijk wordt behandeld: eerst een kunstmatig coma en daarna krijgt hij de kans om wakker te worden. Net als mijn dochter dus. Maar nu komt het verschil. Als iemand niet vanzelf wakker wordt, legde de man uit, dan doen ze bepaalde testjes en als die niet gunstig zijn, dan wordt in Nederland de behandeling gestaakt 72 uur na het ongeval.

Ik wens prins Friso en zijn familie  dat artsen  in Innsbruck een mens minder snel opgeven dan in Nederland.

Een uitgebreider verslag van mijn ervaringen met coma na ongeval vind je hier

Waarom krijgen we zo weinig nieuws over de toestand en behandeling van prins Friso? Een kritisch artikel daarover vind je hier

Advertenties

8.999

De eerstvolgende kijker is nummer 9000!