Sonnet 77: bevrijding

Mijn vader groeide op in crisistijd.
De kachel werd gestookt op eierkolen,
je maalde koffie in een houten molen
en deed er Buisman bij uit zuinigheid.

Schoenen liet je nog een keer verzolen.
Zingend voerde je de klassenstrijd
als vriend van de natuur en begeleid
door banjo’s. In de volkstuin gladiolen.

Mobilisatie kwam, bezetting, distributie
je kon niet kopen wat je kon betalen
en in de duinen was de eerste executie.

Treinen om de Joden op te halen.
Bevrijding, welvaart. Hier geen revolutie.
Wat werd er van mijn vaders idealen?

sonnet 77 2009
alle rechten voorbehouden
overnemen ongewijzigd en met toestemming

Advertenties

3 Reacties op “Sonnet 77: bevrijding

  1. Bevrijding

    het was
    een
    andere tijd met andere mensen

    overlevenden waarvan er velen nu dood zijn
    bevrijdt van het voorbije en de geleden pijn

    dat de geschiedenis
    zich niet
    herhaalt kunnen we enkel wensen

    Een beklijvend gedicht, Betje.
    Graag gelezen, .
    Lenjef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s