Eigen kracht ervaring

Berichtje op MSN. Minister wil ouderen voortaan thuis laten verzorgen door hun netwerk. Dat is goedkoper. Hoe ze dat wil gaan organiseren, stond er niet bij. Maar ik heb een vermoeden.

Een tijdje geleden stond ’s avonds onverwachts een kennis bij me op de stoep. Hij had een vraag. Zijn vrouw zou geopereerd worden. De eerste weken na de operatie mocht ze niet tillen. Ze hadden daarom oppas nodig voor hun peuter. Of ik wilde helpen? Hij was bezig, zijn hele netwerk af te gaan, en iedereen te vragen.

In mijn omgeving is het normaal om elkaar te helpen. Dus ik zei, ik zal zien wat ik kan doen. Hij was blij. Ik dacht, dat regelen we even. Maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn. Er zou een meneer bij mij langs komen en die zou me alles precies uitleggen. Het leek me nodeloos ingewikkeld, maar vooruit dan maar. Ik wachtte de meneer af.

Die kwam inderdaad en hij lustte koffie. Ik dacht, nu gaan we via hem die hulp even regelen. Maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn. Hij legde me uit, dat ik terechtgekomen was in een programma dat ontwikkeld was voor de Maori’s in Nieuw Zeeland. Die bleken sterke sociale netwerken te hebben. Via die netwerken konden hun problemen beter worden opgelost dan via hulp van de overheid.

Interessant, dacht ik. En zullen we nu die hulp even regelen? Maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn. Hij ging die hulp namelijk niet regelen en ook niet coördineren. Zijn taak was, om bij alle mensen uit het netwerk, die hulp hadden toegezegd, op de koffie te gaan en uit te leggen wat er ging gebeuren. Wat ging er dan gebeuren?

Er ging een eigen-krachtconferentie worden georganiseerd. Huh? Het bleek een vergadering te zijn van de hulpvrager met het eigen netwerk. Wat een ingewikkeld gedoe op niks af, dacht ik. Laten we gewoon die hulp even regelen.

Maar vooruit, ik ben de beroerdste niet, en ik pas me wel aan. Wanneer en waar is die vergadering? Dan zet ik hem in mijn agenda. Maar zo eenvoudig bleek het niet te zijn. De datum van de ‘conferentie’ zou ik later nog horen. Hoe gaat zo’n ‘conferentie’ in z’n werk?

De eigen-krachtorganisatie zorgt voor een vergaderruimte en voor eten en drinken. Dat doen Maori’s namelijk tijdens hun bijeenkomsten: eten en drinken. Bij de vergadering is de eigen-krachtcoördinator niet aanwezig. De deelnemers gaan de ruimte binnen en ze komen pas weer naar buiten als ze een plan hebben. Dit plan moeten ze opschrijven en ze moeten er allemaal hun handtekening onder zetten.Vervolgens controleert de coördinator of de gevonden oplossing legaal is. Daarna gaat het document naar het kantoor van de eigen-krachtorganisatie, waar de spelfouten eruit worden gehaald. Tenslotte wordt de tekst, met een namen- en adressenlijst van de deelnemers, aan alle belanghebbenden gestuurd.

Op dit punt ben ik afgehaakt. Geen eigen-krachtconferentie voor mij. Ik ga niet een handtekening zetten onder een tekst die daarna nog veranderd wordt. Ik wil best eens iemand helpen. Maar ik ga er geen contract voor tekenen en al helemaal geen contract dat daarna nog veranderd wordt. Wie zal zeggen wat de juridische consequenties van zoiets zijn?

Ik heb Eigen-kracht opgezocht op het internet. Het blijkt dat de gemeente er iets van 4000 euro voor moest betalen. Daar had die kennis een hoop echte hulp van kunnen inkopen. Kinderopvang en huishoudelijke hulp. Maar ja, dan had ze niet zo’n mooi contract gehad …

Voor alle zekerheid: Dit is een verhaal. Iedere gelijkenis met werkelijke personen of situaties berust op toeval.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s