Tagarchief: euthanasie

Het recht om waardig te leven

In de afgelopen jaren hebben we in de media vaak gehoord over het recht van ouderen en zieken om waardig te sterven. Nu wil ik graag dat er ook eens wat meer aandacht komt voor het recht van ouderen en zieken om waardig te leven.

Sonnet over coma

Locked in

Je bent in coma. Om je heen gepiep
maar je hebt geen idee wat het betekent
en je hoort stemmen ook. Iemand berekent
je vochthoeveelheid. Onbekende Miep.

Nu ergens in je arm een stekend
voorwerp. ‘Jee, wat zit-ie diep!’
zegt de verpleegster. Wel een aardig tiep,
denk je. Je vindt haar stem aansprekend.

En dan hoor je ze praten over jou
en hoeveel weken ze je nog gaan geven
de kosten lopen immers uit de klauw,

en zo zou jij toch ook niet willen leven?
Kon je maar schreeuwen: ‘Alstublieft, mevrouw!’
Maar ’t gaat niet. Je wordt drooggewreven.

© Betje Sonnetje 20 maart 2012

Die pijn gaat nooit voorbij

Een vrouw komt met haar twee kinderen aan bij een concentratiekamp. Eén van de twee mag ze houden. Het andere zal meteen naar de gaskamers gaan. Ze moet kiezen. Welk kind zal ze naar de gaskamer sturen? Hierover gaat de film Sophie’s Choice. Het is gruwelijk, onmenselijk om zoiets van een moeder te vragen. Iedereen die een hart in z’n lijf heeft, begrijpt dat. Toch stellen we in Nederland ouders voor dezelfde keus. In 2012.

De stekker eruit
Soms loopt een kind hersenschade op. Het kan door een ongeval zijn of door een ziekte. Hersenvliesontsteking bijvoorbeeld. Of het kind wordt geboren met een ernstige handicap. Dan kan de arts besluiten om de behandeling te staken. De behandeling, dat is soms medicatie. Soms komen er machines aan te pas. En soms is de ‘behandeling’ alleen maar de voeding.

Kasplantje
Er moet een beslissing komen. Behandelen we door of niet? De arts betrekt de ouders bij de beslissing. Hij vindt het het beste om ‘de stekker eruit te trekken’. Dat raadt hij aan. Het kind zal anders een kasplantje worden, meent hij.

Onmenselijk
De ouders moeten nu kiezen wat ze liever willen: een gehandicapt kind of een dood kind. Dat is een onmenselijke keus. Net zo onmenselijk als de keus die Sophie moest maken in de film.

Gehoorzame ouders
Vaak zullen ouders de raad van de arts opvolgen. Het beroemde “experiment van Milgram” toont aan dat de meeste mensen bereid zijn om iemand te doden. Als ze daartoe worden aangemoedigd door een autoriteitsfiguur. Zoals een arts. En zo gebeurt het dan. De behandeling wordt gestaakt. Het kind sterft. De arts is gerustgesteld: de ouders waren het met hem eens.

Tevreden verder?
Maar heeft er weleens iemand onderzocht hoe het verder is gegaan met deze ouders? Hoe gaat het eigenlijk met mensen die toestemming hebben gegeven voor het overlijden van hun kind? Huppelen ze na een paar jaar blij verder? Of blijft het ze levenslang achtervolgen, net zoals het Sophie bleef achtervolgen?

Spijt en twijfel
Ik heb zulke ouders gesproken. Zij huppelden niet vrolijk verder. Integendeel. Ze bleven altijd twijfelen of ze wel de juiste keus hadden gemaakt.

Die pijn gaat nooit voorbij.

Lieve Friso

‘Lieve Friso, (…) Wat je toestand ook is, hier in het verwende Nederland zal die onmiddellijk als ‘ondraaglijk’, ‘mensonterend’ of ‘zinloos medisch handelen’ worden bestempeld. Gelukkig kent je moeder haar pappenheimers, en houdt ze je buiten de landsgrenzen. Ze heeft groot gelijk.’ Dit schreef columnist en neurowetenschapper Victor Lamme op 24 februari 2012 in NRC.next.

Driemaal dood
Na het ski-ongeluk van prins Friso hoorden we op radio en televisie hoe zoiets in Nederland zou verlopen.

1.
Ten eerste zou de prins veel korter gereanimeerd zijn. Hij zou de Intensive Care dus waarschijnlijk niet gehaald hebben.

2.
Wat als hij toch op de Intensive Care terechtgekomen was? Dan zou hij daar na 72 uur opgegeven zijn.

3.
Wat als hij die 72 uur overleefd had en hij was daarna stabiel maar niet bij kennis? Dan zou hij in Nederland naar een verpleeghuis gaan. Na drie maanden werd daar de voedingssonde uit zijn keel getrokken. Hij zou sterven van honger en dorst.

Beter buiten Nederland
De boodschap van Lamme lijkt sprekend op de mijne. Als je leven wilt en je bent in coma geraakt, kun je beter buiten Nederland blijven. Helaas is dat niet voor iedereen weggelegd.

Euthanasie verdwenen uit zoekresultaten

De afgelopen dagen heb ik een aantal berichten geplaatst met als tag ‘euthanasie’. Op de zoekpagina van WordPress was dit een mogelijk onderwerp, een tag die je kon aanklikken. Het woord stond in de tagwolk van WordPress.

Voorstanders
Onder die tag stonden berichten van andere mensen en sinds kort dus ook de mijne. De andere bloggers over dit onderwerp zijn overwegend voorstanders. En dat is prima natuurlijk. Ik lees wat zij te zeggen hebben en denk erover na. Vandaag wilde ik weer eens kijken wat zij over het onderwerp gemeld hadden.

Verdwenen
Maar de tag ‘Euthanasie’ was uit de wolk verdwenen. Toen heb ik het woord maar ingetikt in het zoekvakje. Dat leverde een pagina op met overwegend buitenlandse berichten die tot zes jaar oud waren. De recente Nederlandse discussie over het onderwerp is van WordPress verdwenen. Merkwaardig.

Coma en mensenrechten

Artikel 2

Een ieder heeft aanspraak op alle rechten en vrijheden, in deze Verklaring opgesomd, zonder enig onderscheid van welke aard ook.

Artikel 3

Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.

Artikel 5

Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.

Artikel 6

Een ieder heeft, waar hij zich ook bevindt, het recht als persoon erkend te worden voor de wet.

Overgenomen uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, zoals aanvaard door de Verenigde Naties.

Wat wij in Nederland doen met comapatiënten, is in strijd met de Rechten van de Mens.

Die hele praktijk van ‘versterven’ is in strijd met de mensenrechten, alleen al om de wreedheid, de onmenselijkheid ervan.

Getroffen door euthanasie

Er zijn allerlei soorten coma.Wie daar uitleg over wil, kan nog eens het filmpje bekijken dat ik een paar dagen geleden plaatste. Neuroloog Laureys van het Coma Science Center in Luik legt het heel duidelijk uit.

Soorten coma
Iemand is in coma. Wat is er aan de hand? Misschien is hij hersendood. Misschien is hij in een vegetatieve toestand: zit in een rolstoel, heeft misschien ogen open maar communiceert niet met mensen in zijn omgeving. En misschien is hij klaar wakker, maar volledig verlamd. Dit laatste heet het locked-insyndroom. Zo iemand volgen we in het filmpje.

Getroffen door euthanasie
De diagnose van deze verschillende soorten coma is lastig. Het gaat daar vaak mis. Het kan jaren duren voordat de omgeving doorheeft, dat iemand niet bewusteloos is, maar alleen maar verlamd. In Nederland heeft zo’n patiënt flinke kans om getroffen te worden door euthanasie. En dan ook nog eens euthanasie van de gemeenste soort: die waarbij je sterft van honger en dorst. De mening van comapatiënten wordt niet gevraagd – in Nederland.

Wat vinden comapatiënten?
Neuroloog Laureys van het Coma Science Center in Luik heeft onderzocht hoe mensen die in een vegetatieve toestand of locked in zijn, hun kwaliteit van leven ervaren. Zij geven er gemiddeld een 7 voor, ongeveer hetzelfde als studenten. Euthanasie zal dus meestal niet hun wens zijn. De Nederlandse richtlijn houdt daar vooralsnog geen rekening mee. Ik vraag me af, hoe het zit met de mensenrechtensituatie van comapatiënten.

Ariel Sharon wakker

Van Wikipedia
De vroegere Israëlische premier Ariel Sharon (geboren 1928) is ontwaakt uit zijn coma. ‘Als hij wakker is, kijkt hij me aan en hij beweegt zijn vingers wanneer hem dat gevraagd wordt,’ aldus zijn zoon Gilad in een telefonisch interview in oktober 2011. Sharon raakte in januari 2006 in een diep coma, waarna hij jarenlang in een vegetatieve toestand verkeerde. Het coma volgde op een aantal hersenbloedingen en operaties.

Sharon kijkt zijn zoon aan wanneer hij wakker is. Hij beweegt zijn vingers wanneer hem dat gevraagd wordt. Het lijkt misschien niet zo indrukwekkend. Maar dat is het wel. Het betekent dat hij kan horen en zien, dat hij taal begrijpt en dat hij niet helemaal verlamd is. Het betekent dat hij kan leren om een elektrische rolstoel te bedienen. Het betekent dat hij een aangepaste telefoon kan leren gebruiken. En een toetsenbord. Dat hij een beeldscherm af kan lezen. Zo kan hij op aangepaste wijze een gesprek voeren. Hij kan mailen en tekstberichten verzenden. Ariel Sharon kan gaan revalideren.

Ik vind het fantastisch nieuws. Ik wou dat we in Nederland comapatiënten ook alle tijd zouden geven die ze nodig hebben om wakker te worden.

Net zo dood

We kennen twee soorten euthanasie: actieve en passieve. Actieve is als je iemand vergif toedient zodat hij doodgaat. Passieve is als je iemand niet geeft wat hij nodig heeft om in leven te blijven.

Voor het gemak van de arts
Actieve euthanasie is verboden, in principe is het moord, tenzij aan strenge zorgvuldigheidseisen is voldaan. Dat is lastig en daarom wordt vaak passieve euthanasie toegepast in plaats van actieve. Dat is niet verboden en daarom makkelijker voor de arts. Maar de patiënt gaat net zo dood. En het is net zo doelgericht en moedwillig. Het verschil ontgaat mij dan ook.

Het verhaal van Jerry
Iemand, laat ik hem Jerry noemen, 26 jaar, Amsterdam, ongevalsslachtoffer, verpleeghuis, is volkomen afhankelijk. Hij kan zich niet uiten. Omdat hij niet zelf kan eten en drinken, wordt hij gevoed met een sonde, een slangetje dat door zijn neus en zijn keel naar zijn maag loopt.

Geen recht om te leven
Hij is al een paar maanden in coma. Nu is er een of andere richtlijn die zegt dat hij in Nederland geen recht meer heeft om in leven gehouden te worden. Maar ja, hij voldoet niet aan de criteria voor actieve euthanasie. Hij maakt bijvoorbeeld niet de indruk dat hij ondraaglijk lijdt. Dus dat gaat niet.

Versterven
Dan kiezen de ‘behandelaars’ voor passieve euthanasie. Het woord daarvoor is ‘versterven’. Ze laten hem ‘versterven’. Hoe werkt dat? Ze trekken de sonde uit zijn keel. Vervolgens sterft hij van honger en dorst. Dat is een heel pijnlijke, nare dood. Veel akeliger dan actieve euthanasie. Maar niet verboden.

Doelbewust doodmaken
Ik ben vast heel dom, maar ik snap dat niet. Je verricht handelingen met het doel om de ander dood te maken. De ander kan zich niet verzetten. Waarom is dat niet gewoon moord, net als actieve euthanasie? Waarom hoeft daar niet aan dezelfde strenge voorwaarden voldaan te worden?

Daar begrijp ik nou niks van.

Coma en euthanasie hier en elders

Een paar informatieve links over coma, hier en in het buitenland, in 2012. En nu eens kijken of ik ze aan de praat krijg …

http://www.nrcnext.nl/blog/2012/03/02/next-checkt-wie-in-nederland-na-24-uur-in-coma-niet-reageert-wordt-opgegeven/#comments

Nou, die doet het, wonder boven wonder. Nu heb ik ook nog een filmpje, eerste poging is mislukt …

<a href="Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten. ” title=”filmpje coma”>
Kijk nou! :)Ik houd een stukje code over, maar ik vrees dat hij het weer niet doet als ik dat er weer uitsloop, dus ik laat het even zo.

Edit: bij mij doet hij het alleen met de link waar staat dat je kunt kijken met andere media. Dit uitgezocht. Blijkbaar kan ik geen filmpje plaatsen, maar wel een link naar een filmpje. Het is trouwens een aflevering van het NTR-programma Labyrinth. Erg informatief. /edit

En nog een link, over een vrij nieuwe manier om comapatiënten te helpen, wakker te worden:
http://www.medicalfacts.nl/2012/03/02/sneller-uit-coma-met-parkinsonmedicijn

Kijk, het wordt nog wel eens wat met mij 😉