Tagarchief: euthanasie

Ariel Sharon wakker

Van Wikipedia
De vroegere Israëlische premier Ariel Sharon (geboren 1928) is ontwaakt uit zijn coma. ‘Als hij wakker is, kijkt hij me aan en hij beweegt zijn vingers wanneer hem dat gevraagd wordt,’ aldus zijn zoon Gilad in een telefonisch interview in oktober 2011. Sharon raakte in januari 2006 in een diep coma, waarna hij jarenlang in een vegetatieve toestand verkeerde. Het coma volgde op een aantal hersenbloedingen en operaties.

Sharon kijkt zijn zoon aan wanneer hij wakker is. Hij beweegt zijn vingers wanneer hem dat gevraagd wordt. Het lijkt misschien niet zo indrukwekkend. Maar dat is het wel. Het betekent dat hij kan horen en zien, dat hij taal begrijpt en dat hij niet helemaal verlamd is. Het betekent dat hij kan leren om een elektrische rolstoel te bedienen. Het betekent dat hij een aangepaste telefoon kan leren gebruiken. En een toetsenbord. Dat hij een beeldscherm af kan lezen. Zo kan hij op aangepaste wijze een gesprek voeren. Hij kan mailen en tekstberichten verzenden. Ariel Sharon kan gaan revalideren.

Ik vind het fantastisch nieuws. Ik wou dat we in Nederland comapatiënten ook alle tijd zouden geven die ze nodig hebben om wakker te worden.

Advertenties

Net zo dood

We kennen twee soorten euthanasie: actieve en passieve. Actieve is als je iemand vergif toedient zodat hij doodgaat. Passieve is als je iemand niet geeft wat hij nodig heeft om in leven te blijven.

Voor het gemak van de arts
Actieve euthanasie is verboden, in principe is het moord, tenzij aan strenge zorgvuldigheidseisen is voldaan. Dat is lastig en daarom wordt vaak passieve euthanasie toegepast in plaats van actieve. Dat is niet verboden en daarom makkelijker voor de arts. Maar de patiënt gaat net zo dood. En het is net zo doelgericht en moedwillig. Het verschil ontgaat mij dan ook.

Het verhaal van Jerry
Iemand, laat ik hem Jerry noemen, 26 jaar, Amsterdam, ongevalsslachtoffer, verpleeghuis, is volkomen afhankelijk. Hij kan zich niet uiten. Omdat hij niet zelf kan eten en drinken, wordt hij gevoed met een sonde, een slangetje dat door zijn neus en zijn keel naar zijn maag loopt.

Geen recht om te leven
Hij is al een paar maanden in coma. Nu is er een of andere richtlijn die zegt dat hij in Nederland geen recht meer heeft om in leven gehouden te worden. Maar ja, hij voldoet niet aan de criteria voor actieve euthanasie. Hij maakt bijvoorbeeld niet de indruk dat hij ondraaglijk lijdt. Dus dat gaat niet.

Versterven
Dan kiezen de ‘behandelaars’ voor passieve euthanasie. Het woord daarvoor is ‘versterven’. Ze laten hem ‘versterven’. Hoe werkt dat? Ze trekken de sonde uit zijn keel. Vervolgens sterft hij van honger en dorst. Dat is een heel pijnlijke, nare dood. Veel akeliger dan actieve euthanasie. Maar niet verboden.

Doelbewust doodmaken
Ik ben vast heel dom, maar ik snap dat niet. Je verricht handelingen met het doel om de ander dood te maken. De ander kan zich niet verzetten. Waarom is dat niet gewoon moord, net als actieve euthanasie? Waarom hoeft daar niet aan dezelfde strenge voorwaarden voldaan te worden?

Daar begrijp ik nou niks van.

Coma en euthanasie hier en elders

Een paar informatieve links over coma, hier en in het buitenland, in 2012. En nu eens kijken of ik ze aan de praat krijg …

http://www.nrcnext.nl/blog/2012/03/02/next-checkt-wie-in-nederland-na-24-uur-in-coma-niet-reageert-wordt-opgegeven/#comments

Nou, die doet het, wonder boven wonder. Nu heb ik ook nog een filmpje, eerste poging is mislukt …

<a href="Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten. ” title=”filmpje coma”>
Kijk nou! :)Ik houd een stukje code over, maar ik vrees dat hij het weer niet doet als ik dat er weer uitsloop, dus ik laat het even zo.

Edit: bij mij doet hij het alleen met de link waar staat dat je kunt kijken met andere media. Dit uitgezocht. Blijkbaar kan ik geen filmpje plaatsen, maar wel een link naar een filmpje. Het is trouwens een aflevering van het NTR-programma Labyrinth. Erg informatief. /edit

En nog een link, over een vrij nieuwe manier om comapatiënten te helpen, wakker te worden:
http://www.medicalfacts.nl/2012/03/02/sneller-uit-coma-met-parkinsonmedicijn

Kijk, het wordt nog wel eens wat met mij 😉

Paracetamol maakt euthanasie overbodig

Nieuwsberichtje deze week op de radio: Onderzoek heeft aangetoond dat baby’s met een open ruggetje niet ondraaglijk lijden. Daarom komen ze niet meer in aanmerking voor euthanasie.

Tot nu toe was aangenomen dat ze extreem veel pijn leden. Nu is dat onderzocht en het blijkt niet zo te zijn. Als ze al pijn hebben, dan kunnen ze goed behandeld worden met paracetamol. Euthanasie op deze kinderen, zoals tot nu toe gebruikelijk was, is daarom niet meer nodig. Einde bericht.

Ik vraag me af hoe dit moet aankomen bij ouders die toestemming hebben gegeven voor euthanasie op hun kind. Ouders aan wie een autoriteitsfiguur in een witte jas heeft verteld dat hun kleintje ondraaglijk en uitzichtloos leed.

Je hebt toestemming gegeven voor euthanasie op je baby. Je bewees je kind een dienst. Zei de dokter. Je dacht, die zal er wel verstand van hebben. Die heeft er voor doorgeleerd. Nu hoor je op de radio dat het niet nodig was. Het probleem had verholpen kunnen worden met paracetamol. Om dat als ouder mee te maken, dat lijkt mij nou ondraaglijk en uitzichtloos lijden.

Hersenletsel en euthanasie

In Nederland laten we mensen heel makkelijk doodgaan. Ben je in coma, heb je een open ruggetje, ben je oud genoeg geworden? Ga maar dood. Al heel snel vinden we het lijden ondraaglijk en/of het leven niet meer de moeite waard. En dan slaan we onszelf op de borst omdat we zo weldenkend en modern zijn. En vooral ook zo realistisch. Het lijkt wel of we lijden aan een collectieve depressie, een collectieve doodswens.

Image

Voor de verzekering is het goedkoop om mensen dood te laten gaan. Als je ernstig zieken niet behandelt, dan bespaart dat een boel kosten. Besparen op kosten is de makkelijkste manier om de winst te verhogen. De dominee bedenkt de moraal en de koopman telt zijn centen. Het realisme waar wij zo trots op zijn, is het realisme van de koopman.

Zo gaat het gelukkig niet overal. In Oostenrijk, waar prins Friso in coma raakte, en in Frankrijk, waar het mijn dochter overkwam, hebben ze meer respect voor het leven dan wij hier. Wie bepaalt er welk mensenleven de moeite waard is en welk niet meer? Dat bepaalt de arts. Als je op dat punt terechtkomt, moet je hopen dat het een buitenlandse arts is die zich over je bed buigt.